dwars over jouw welbevinden
zie ik je motivatie verslinden
ik voelde de afwijzing die ik in je ogen las
de inspectie zei dat het zo goed was

waar was jij, pedagoog
kijk mij recht in mijn oog
zeg mij eerlijk in mijn kijker
een wapen van angst, maakt niet rijker

gooi jij de eerste steen
door je spiegelbeeld heen
jij weet niet wie ik worden kan
trekken we even samen op dan

druk was ik met meten
dat je creatief dood ging kon ik niet weten
voel ik mij thuis bij mij
mag jij er ook bij

From Tom van Zuuren

In plaats van altijd de discussie te eindigen met dit feit, kan het ook een uitgangspunt zijn om zelf iets te ondernemen. Van klein offensief tot een demonstratie met spandoeken in Den Haag.

Deze plaats op de pagina is gereserveerd voor deze die graag zo’n kleine revolutie willen delen, andere willen inspireren, ideeën willen uitwisselen, hulp willen vragen of mensen willen oproepen om inderdaad naar Den Haag te gaan.

Laat alles achter wat je kwijt wilt aan indrukken, acties en andere kleine beginnen van jou bijdrage (of die van andere) aan de revolutie.

Vertel, deel, organiseer, en vooral; doe

Hans Jansen
22 april 2008

Op donderdagavond 24-04 vanaf 18.30 in lokaal 4.001 op de FE organiseert het lectoraat ‘Vernieuwende Opleidingsmethodieken -didactiek’ (lector Hans Jansen) een ingelaste bijeenkomst met als perspectief een ‘denkgroep Kritische Pedagogiek’ in het leven te roepen.
Je hoeft je voor deze bijeenkomst niet aan te melden, wanneer je niet kunt komen word je via een van de aanwezigen op de hoogte gehouden.

Het is kort dag, dat weet ik, maar de urgentie loopt op…

Ik huil een beetje, maar ik zal de feiten wel niet goed hebben.

Ik moest ineens denken aan een stuk tekst die ik op mijn blog http://vrijespelendecomputer.blogspot.com heb gepubliceerd. Daar citeer ik Gardner die zegt dat ieder individu het best leert op zijn eigen specifieke vorm van intellegentie. Hij vermeld acht vormen van intelligentie waaronder taal en rekenen en juist deze worden overbelicht in onderwijs. Deze twee zijn natuurlijk ook de vehikels waarop traditioneel kennis wordt verspreid en op de troon wordt gehouden. Vandaar dat dat zo belangrijk is.

Op basis van het onderzoek van Veen is de stelling verdedigbaar dat traditioneel onderwijs het leren remt doordat het de natuurlijke wijze van leren van mensen ontmoedigt, ontkent of afstraft. Namelijk voorkomen dat er willekeurig wordt geleerd, want door verkennen en experimenteren en mogelijk tot nieuwe inzichten komen die anders zijn dan die van je leerkrachten gooi je traditionele huisjes omver. Bij traditioneel onderwijs is het de bedoeling dat je kennis van de voorgangers overneemt en daar eventueel nog iets aan toevoegt, wat dan over het algemeen slechts een bevestiging van de bestaande kennis is. Zo komen we dus niet echt iets nieuws op het spoor en blijven we gevangen in het ‘oude’ denken. Khun beschreef dit alleraardigst in zijn wetenschapsfilosofische werken over hoe onderzoek in elkaar steekt, in zijn paradigmatheorie. Ook Latour zou zich goed kunnen vinden in het gegeven dat traditioneel leren een poging tot verhulling van het falen van datzelfde onderwijs is.

nou ja de onderwijsvernieuwingen zijn mislukt.

Helaas werden de vernieuwingen niet louter van bovenaf opgelegd (volgens onder anderen Kars Veling, schoolleider, voormalig Kamerlid voor de ChristenUnie en oud-lid van de Onderwijsraad) Ook van andere sprekers kwam bijval voor de onderwijsvernieuwingen. De leerling verandert en is lastiger te motiveren met klassiek onderwijs, zeiden ze. Daar moet het onderwijs op inspringen. Komt er dus iets door van onderaf, wordt dat als eerste weer weg geveegd. Onderwijsvernieuwing is immers een gedachte die voortkomt uit een gevoelde noodzaak door een paar freaks en het is zeker geen wetenschappelijk onderbouwde theorie over hoe onderwijs gegeven zou moeten worden.

Over de dynamiek van het onderwijsveld valt veel meer te zeggen. “Neem de Tweede Fase, die werd ingevoerd omdat hogescholen en universiteiten wilden dat scholieren op havo en vwo zelfstandiger leerden werken. Maar zodra de eerste lichting ‘nieuwe’ studenten arriveerde, begonnen de universiteiten te klagen dat ze over te weinig vakkennis beschikten. „Op een gegeven moment hadden we het helemaal met het hoger onderwijs gehad”, zei voorzitter Sjoerd Slagter van de VO-raad, koepel van middelbare scholen.” (quote NRC handelsblad)

De vernieuwingen hebben het onderwijs achtergelaten met meer managers en minder leraren per leerling en de autonomie van de leraar is langzaam afgenomen. Managers maken de dienst uit in de klas. Hoe vaak zeggen we dat wel niet en ik heb ook als verpleegkundige in de zorg gezeten tijdens het invoeren van marktwerking, excact hetzelfde verhaal, de kwaliteit moet beter, dus komen er meer managers in plaats van beroepskrachten. Is er dan niemand die ziet hoe het werkt? Als kwaliteit gemeten moet worden, moet er ook uniform onderwezen (of verpleegd) worden, anders valt er onderzoektechnisch altijd wel iets te zeggen over de onwetenschappelijkheid van die resultaten. Helaas hebben we het over mensen die interactie hebben met mensen, hoezo objectief. Gelukkig hebben we het over mensen die interactie hebben met mensen, hoezo subjectief.

Ook nu vallen we dus doodleuk in dezelfde valkuil. Om te kunnen heersen trekken we de realiteit van het ene standpunt naar het andere standpunt en doen we precies het zelfde. Is er dan niemand die ziet hoe het werkt? Verdelen in juist en niet-juist? In plaats van ons blikveld te verruimen gaan we dus door een andere verrekijker op dezelfde manier precies controleren of het nu wel goed gaat. Dit maal klassikaal en in gescheiden onderwijsvormen? En wederom zonder de autonomie van de leerkracht, ouders, kinderen de ruimte te geven. Zonder vertrouwen, we kunnen niet “laten”, we kunnen niet “niet-doen”. We kunnen niets overlaten aan spontaniteit. Misschien leren sommige kinderen wel veel van een zwakzinnig kind in hun klas, misschien kunnen sommige leerkrachten wel omgaan met de diversiteit van een klas, misschien leren sommige leerlingen wel goed in een leeromgeving waarin hij zelf bepaald hoe en wanneer hij iets wil leren, misschien komen sommige studenten wel tot een andere conclusie dan hun hoogleraar, misschien schrijft een dichter een grammaticaal kromme zin die wel prachtig is, misschien schildert een schilder een schilderij die wiskundig niet correct is, misschien groeit er een kind op die niet wordt wat wij willen dat zij wordt…, misschien verandert de wereld wel

Walter

http://www.youtube.com/watch?v=L2zqTYgcpfg